ചെറുവാളൂര്‍ ഗബ്രെസെലാസി

ജനുവരിയിലെ തണുത്ത പ്രഭാതം. കാലത്തെഴുന്നേറ്റ് പല്ല്‌തേച്ച് ഞാന്‍ പത്രവായനക്കായി പരമുച്ചേട്ടന്റെ പീടികയിലേക്ക് നടന്നു.

ഫ്രന്റ് പേജില്‍ പ്രതീക്ഷിച്ച ന്യൂസ് തന്നെ.
കരുണാകര്‍ജി ഇന്‍ ആക്ഷന്‍!

തലക്കെട്ടിന് താഴെയുള്ള ചിത്രത്തില്‍ കൊച്ചി മറൈന്‍ഡ്രൈവിലെ ജനസാഗരത്തെ സാക്ഷിനിര്‍ത്തി കേരളത്തിലെ എണ്ണംപറഞ്ഞ രാഷ്ട്രീയപ്രാസംഗകരിലൊരാളായ പീതാം‌ബരക്കുറുപ്പ് ഐ ഗ്രൂപ്പിന്റെ ഉദയം തൊട്ടുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ എണ്ണിപ്പറഞ്ഞ് കത്തിക്കയറുന്നു. വേദിയുടെ മധ്യഭാഗത്ത്, വലിയകസേരയില്‍ കുറുപ്പിന്റെ വെടിക്കെട്ട് ആസ്വദിച്ച് കേരളരാഷ്ട്രീയത്തിലെ ലീഡര്‍ ഇരിക്കുന്നു, സ്വതസിദ്ധമായ രീതിയില്‍ കണ്ണിറുക്കിച്ചിരിച്ച്.

പരദൈവങ്ങളേ വയ്യ!
നേരെ സ്പോര്‍ട്സ് പേജിലേക്ക് വിട്ടു.

അവിടെ വെണ്ടക്ക അക്ഷരത്തില്‍ പ്രധാന വാര്‍ത്ത.
വീണ്ടും സെലാസി!

“അറ്റ്ലാന്റ ഒളിമ്പിക്സ് 10000 മീറ്ററില്‍ ഏത്യോപ്യയുടെ ഹയ്‌ലി ഗബ്രസെലാസി സ്വന്തം ലോകറെക്കോര്‍ഡ് തകര്‍ത്ത് ഒന്നാമതെത്തി“
“അമ്പട കേമാ…“
ഞാന്‍ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു. ഈ വര്‍ഷം സെലാസിക്ക് കിട്ടുന്ന ആറാമത്തെ സ്വര്‍ണമാണിത്. പങ്കെടുത്ത എല്ലാ മീറ്റിലും ഒന്നാമത്. ഇപ്പോള്‍ ഒളിമ്പിക്സിലും!

ഞാന്‍ കുറച്ച് നാളായി സെലാസി ഫാന്‍ ആയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പരമദരിദ്രരാജ്യങ്ങളായ ഏത്യോപ്യയെയും കെനിയയേയും ലോക‌അത്‌ലറ്റിക്സ് ഭൂപടത്തില്‍ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് അവരുടെ ദീര്‍ഘദൂര ഓട്ടക്കാരാണ്. മെലിഞ്ഞ കാലുകളും ശരീരവും പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ച് സെലാസിയും മറ്റുള്ളവരും ഓടുമ്പോള്‍ അതിന് പ്രത്യേക ചന്തമുണ്ട്. വിജയിയായശേഷം കാണികള്‍ക്കിടയിലെ ചുരുക്കം ഏത്യോപ്യക്കാര്‍ക്ക് ഇടയിലേക്ക് ഫ്ലയിംങ്‌കിസ്സ് എറിഞ്ഞുകൊടുക്കുമ്പോഴും തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ അവസ്ഥയോര്‍ത്ത് സെലാസി വേദനിക്കുകയായിരിക്കും. ഇത്തരത്തില്‍ പ്രതികൂലമായ അവസ്ഥകളോട് പോരടിച്ച്‌വരുന്ന സെലാസിക്ക് എന്റെ മനസ്സില്‍ ഹീറോപരിവേഷമായിരുന്നു.

പത്രവായന കഴിഞ്ഞ് അമ്പലക്കുളത്തില്‍‌പോയി കുളിച്ച് വീട്ടിലെത്തി. പച്ചമുളക് പൊട്ടിച്ച് കഞ്ഞി കുടിച്ചു. സ്കൂളിലെത്തിയപ്പോള്‍ പതിവ്പോലെ സമയം കൂറച്ച് വൈകി. ആദ്യത്തെ പിരിയഡ് ഇന്ദിരടീച്ചറുടെ കണക്ക് ക്ലാസായിരുന്നു. അത് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഡ്രില്‍മാസ്റ്റര്‍ സന്തോഷ് മാഷ് ക്ലാസ്സിലെ തടിമാടന്മാരെ ട്രാക്ക് വരക്കാന്‍ വന്നുവിളിച്ചു. കാര്യമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഞാനും കൂടെയിറങ്ങി.

നാളെ വാളൂര്‍സ്കൂളിലെ സ്പോര്‍ട്സ് ഡേ ആണ്.
ഒളിമ്പിക്സിന് ഇടയില്‍ തന്നെ സ്കൂള്‍ കായികദിനം.

ഞാന്‍ കഴിഞ്ഞ രണ്ട് ആഴ്ചയായി പരിശീലനത്തിലായിരുന്നു. എല്ലാകൊല്ലവും മത്സരിക്കുന്ന മൂന്ന് ഇനങ്ങളില്‍ ഇത്തവണയും മാറ്റുരക്കുന്നു. എല്ലാം അത്‌ലറ്റിക്സില്‍.

ഗ്രൌണ്ടിലെ പൊള്ളുന്ന ചൂടില്‍ മാങ്ങണ്ടി ബിനോയിയും കൂട്ടരും കയര്‍ വലിച്ച് കുമ്മായം കൊണ്ട് ട്രാക്ക് വരയ്ക്കുന്നത് പുളിമരത്തിന്റെ തണലിലിരുന്ന് ഞാന്‍ നോക്കിക്കണ്ടു. സന്തോഷ്‌മാഷ് എല്ലായിടത്തും ഓടിനടന്ന് ആവശ്യമായ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ആറടിയോളം ഉയരവും ഒത്ത വണ്ണവുമുള്ള ചുള്ളനാണ് സന്തോഷ് മാഷ്. കട്ടി മീശ. നടന്‍ മുരളിയെപ്പോലെ കനത്ത ശബ്ദം. എപ്പോള്‍ കണ്ടാലും ടിപ്‌ടോപ് വേഷം. ഒരുമിനിറ്റില്‍ പത്തുതവണ കൈകൊണ്ട് ബെല്‍റ്റ് തപ്പി നോക്കും, എല്ലാം ഭദ്രമല്ലേ എന്നറിയാന്‍. വസ്ത്രധാരണത്തില്‍ അത്ര ശ്രദ്ധയാണ്‍.

ഡ്രില്‍ ക്ലാസില്‍ എല്ലാകുട്ടികളേയും വരിവരിയായി നിര്‍ത്തി സാര്‍ ഇടിവെട്ടും പോലെ റൂളിങ്ങ് നല്‍കും.

“അറ്റെന്‍‌ഷന്‍…”

പാറ ഉരുണ്ട് വന്നാല്‍പോലും കുലുങ്ങാത്ത സുഹറാബീ വല്ലാത്ത ആലസ്യത്തോടെ അറ്റെന്‍ഷന്‍ ചെയ്യുമ്പോള്‍ സന്തോഷ് മാഷ് അടുത്തേക്ക് വിളിക്കും.

“സുഹ്റാ… ഗ്രൌണ്ട് ഒരു റൌണ്ട് ഒന്നു ഓടി വാ…”

വിശാലമായി പരന്നു കിടക്കുന്ന വാളൂര്‍ സ്കൂള്‍ ഗ്രൌണ്ട് റൌണ്ടടിച്ച് അണച്ച് വരുന്ന സുഹറാബീക്ക് സ്വന്തം പോക്കറ്റിലെ പൈസകൊണ്ട് സോഡ വാങ്ങിക്കൊടുക്കാനും സാര്‍ മടിക്കാറില്ല.

പഠനത്തില്‍ സമര്‍ത്ഥനും, സ്പോര്‍ട്സ്-ഗെയിംസ് വിഷയങ്ങളില്‍ അഗ്രഗണ്യനും, സ്കൂളിലെ പല എടാകൂടങ്ങളില്‍ ഉള്‍പ്പെടാറുള്ളതിനാലും സാറിന് എന്നെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അതിന്റെയൊരു പ്രത്യേക വാത്സല്യം സാര്‍ എപ്പോഴും എന്നോട്‍ കാണിക്കാറുമുണ്ട്. അല്ലെങ്കില്‍ എല്ലാവരും പൊരിവെയിലത്ത് ട്രാക്ക് വരക്കുമ്പോള്‍ എനിക്ക് തണലത്ത് ഇരിക്കാന്‍ പറ്റില്ലായിരുന്നു.

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഒരു സോഡാക്കുപ്പിയുമായി സാര്‍ പുളിമരത്തിനടുത്തേക്ക് വന്നു. ബൈക്കില്‍ ചാരി മുഴക്കമുള്ള ശബ്ദത്തില്‍ എന്നോട് ചോദിച്ചു.

“സുനില്‍ ആരുടെ ഹൌസിലാ?”

“യെല്ലോ ഹൌസ്… രാജീവന്‍”

സോഡാക്കുപ്പി വായിക്‍കമഴ്ത്തി ഒരു കവിള്‍ കുടിച്ച്, ബൈക്കിന്റെ മിററില്‍ സ്വന്തം സൌന്ദര്യം ആസ്വദിച്ച് സാര്‍ പ്രവചിച്ചു.

“ട്രോഫി കിട്ടാന്‍ കൂടുതല്‍ സാദ്ധ്യതയും യെല്ലോവിന് തന്നെയാണ്. രാജീവന്‍, സതീശന്‍, ബിനേഷ്, സുധീഷ്… ഇവരൊക്കെ പോരെ.”

മന്ദഹാസത്തോടെ ഞാനും അനുകൂലഅര്‍ത്ഥത്തില്‍ തലയാട്ടി. കുറച്ച്സമയം വിശ്രമിച്ച് സാര്‍ വീണ്ടും ഗ്രൌണ്ടിലിറങ്ങി.

കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ലീലാവതിടീച്ചര്‍ ഹിന്ദിക്ലാസെടുക്കുമ്പോഴാണ് സന്തോഷ് മാഷ് നാലു ഹൌസ്‌ക്യാപ്റ്റന്‍‌മാരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് സ്പോര്‍ട്സ്‌ഡേക്ക് കുട്ടികളെ സെലക്ട് ചെയ്യാന്‍ വന്നത്. റെഡ്‌ഹൌസിന്റെ ജോജുവും യെല്ലോഹൌസിന്റെ രാജീവനുമായിരുന്നു പ്രധാന ക്യാപ്റ്റന്മാര്‍.
ആദ്യസെലക്ഷന്‍ രാജീവനായത്‌കൊണ്ട് ഞാന്‍ യെല്ലോഹൌസിലായിരിക്കുമെന്ന് എനിക്കുറപ്പായിരുന്നു. കാരണം വാളൂര്‍ ഹൈസ്കൂളിലെ സബ്‌ജൂനിയര്‍ ബോയ്സ് 100,200,400 മീറ്റര്‍ ഡാഷില്‍ എല്ലാകൊല്ലവും ഉറച്ച മെഡലാണ് എട്ടാംക്ലാസ് ബിയിലെ സുനില്‍! പത്ത് പോയന്റെങ്കിലും കിട്ടുമെന്ന് ഉറപ്പുള്ള ചുരുക്കം മത്സരാര്‍ത്ഥികളില്‍ ഒരാള്‍.

പേര് വിളിച്ച് രാജീവന്‍ “നമക്ക് കലക്കണം“ എന്ന ഭാവത്തില്‍ കൈപിടിച്ച് കുലുക്കി. ടാലന്റുള്ള, കരുത്തനായ ഒരു ക്യാപ്റ്റന്റെ ഹൌസില്‍ അംഗമാവുക ഏതൊരു സ്പോര്‍ട്സ്‌പ്രേമിയുടേയും സ്വപ്നമാണ്. ഇക്കൊല്ലവും അത് നേടിയതില്‍ ഞാന്‍ സന്തോഷിച്ചു.
വാളൂര്‍ പുളിക്കകടവ് പള്ളിനട ബസ്‌സ്റ്റോപ്പിനടുത്തുള്ള ഏലത്തുവീട്ടില്‍ അയ്യപ്പന്റെ മകന്‍ രാജീവന്‍ ചെറുവാളൂര്‍ ഹൈസ്കൂളിന്റെ ഗബ്രെസെലാസിയാണ്. അതുവഴി വാളൂര്‍ ദേശത്തിന്റെ രോമാഞ്ചമാണ്. സ്പോര്‍ട്സ് ഡേയിലെ പ്രധാന ദീര്‍ഘദൂരഇനങ്ങളായ 3000, 5000, 8000 മീറ്റര്‍ എന്നിവക്ക് മത്സരിക്കാന്‍ രാജീവന്‍ പേര് കൊടുക്കുന്നതോടെ ആ ഇനത്തിലെ വിജയിയുടെ പേരിന്‌നേരെ “രാജീവന്‍” എന്ന് ലീലാവതി ടീച്ചര്‍ മെഡല്‍ പട്ടികയില്‍ എഴുതിച്ചേര്‍ത്തിരിക്കും!!
അതാണ് രാജീവന്‍ എന്ന ചെറുവാളൂര്‍ ഗബ്രെസെലാസി.

വലിയ പുഷ്ടിയൊന്നുമില്ലാത്ത ഒതുങ്ങിയ എന്നാല്‍ ഫുട്ബാള്‍ കളിച്ച് ഉറച്ച ബോഡി. സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ ചിരിക്കുന്നെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന സംഭാഷണശൈലി. ആരെയും വെറുപ്പിക്കാത്ത സ്വഭാവം. ഇതൊക്കെയാണ് വാളൂരിന്റെ സ്വന്തം രാജീവന്‍.

സ്കൂള്‍കായികദിനത്തില്‍ ദീര്‍ഘദൂരഇനങ്ങളില്‍ മാത്രമാണ് രാജീവന്‍ മത്സരിക്കുക. ആരാണ് വിജയിയാവുകയെന്ന് നന്നായി അറിയാവുന്ന മറ്റ് മത്സരക്കാര്‍ രണ്ടാം സ്ഥാനത്തിന് വേണ്ടിയാണ് പോരടിക്കുക.

ഒരു അത്‌ലറ്റിന്റെ രൂപഭാവങ്ങള്‍ ഒന്നുമില്ലാത്ത കക്കാട് ആശാന്‍‌വീട്ടില്‍ ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍, വാളൂര്‍ഹൈസ്കൂളിലെ കറകളഞ്ഞ എസ്‌എഫ്‌ഐ നേതാവ് ‘കുലയിടം ദേവസ്സി‘, രാജീവന്റെ അയല്‍‌വാസിയും ടാലന്റിന്റെ കാര്യത്തില്‍ തുല്യനുമായ പുളിക്കക്കടവ് സന്തോഷ്…
ഇവരാണ് രാജീവന്റെ സ്ഥിരം ഓട്ടസഹയാത്രികര്‍.

ഇതില്‍ ഉണ്ണികൃഷ്ണന്റെ കാര്യം പ്രത്യേകം എടുത്ത് പറയേണ്ടതാണ്.

രാജീവനും മറ്റുള്ളവരും മത്സരം പൂര്‍ത്തിയാക്കി, പുളിഞ്ചുവട്ടിലെ തണലില്‍ സോഡ കുടിച്ച് വിശ്രമിക്കുമ്പോഴും ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ 8000 മീറ്ററിന്റെ പകുതി മാത്രമേ എത്തിയിരിക്കുകയുള്ളൂ!
അതാണ് കക്കാട് ആശാന്‍‌വീട്ടില്‍ വിക്രമന്‍ആശാന്റെ മകന്‍ ഉണ്ണി എന്ന ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍.

8000 മീറ്ററും ഓടി പൂര്‍ത്തിയാക്കണമെന്നല്ലാതെ മത്സരത്തിലെ ആദ്യമൂന്നു സ്ഥാനങ്ങള്‍ ആരുനേടിയാലും ഉണ്ണിക്ക് ഒരു ചുക്കുമില്ല. സമ്മാനങ്ങള്‍ക്കും പ്രശംസാവാക്കുകള്‍ക്കുമപ്പുറത്ത് കറകളഞ്ഞ സ്പോര്‍ട്സ്‌മാന്‍ സ്പിരിറ്റിന്റെ പര്യായമാണ് ഈ ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍.

സന്തോഷ്‌മാഷ് ഉണ്ണിക്ക് എന്നും വലിയ സപ്പോര്‍ട്ട് ആയിരുന്നു. ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ ട്രാക്കിലൂടെ ഒറ്റക്ക് ഓടുമ്പോള്‍ മാഷ് ബാവയുടെ കടയില്‍‌നിന്ന് സോഡ വാങ്ങികൊടുക്കും. ഏകനായി ഓടുന്ന ഉണ്ണിയുടെ കൂടെ കുറച്ച്സമയം എന്തെങ്കിലും തമാശ പൊട്ടിച്ച് ഓടാനും സാര്‍ തയ്യാര്‍!

സാര്‍ പലപ്പോഴും പലരോടും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

“അവന്റെ സ്പോര്‍ട്സ്മാന്‍ സ്പിരിറ്റ് അപാരമാണ്!”

എല്ലാ കൊല്ലവും, എല്ലാ ദീര്‍ഘദൂര ഇനങ്ങളില്‍ മത്സരിച്ചിട്ടും ഒരിക്കല്‍പോലും സമ്മാനം നേടാതിരുന്ന ഉണ്ണികൃഷ്ണനെ സ്കൂളിലെ പലകുട്ടികളും അതിന്റെ പേരില്‍ കളിയാക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.

പക്ഷേ ഉണ്ണികൃഷ്ണനുവേണ്ടി സന്തോഷ്‌മാഷ് കരുതിവച്ചിരുന്ന സമ്മാനം വാളൂര്‍സ്കൂളിലെ മറ്റൊരു വിദ്യാര്‍ത്ഥിക്കും അന്നുവരെ ലഭിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒന്നായിരുന്നു, എല്ലാ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളും കരസ്ഥമാക്കാന്‍‍ കൊതിച്ചിരുന്ന ഒന്നായിരുന്നു.

ഉണ്ണികൃഷ്ണന്റെ അവസാനവര്‍ഷത്തെ സ്കൂള്‍ വാര്‍ഷികത്തിലാണ് എല്ലാം സംഭവിച്ചത്.

പഠനത്തില്‍ പിന്നോക്കമായ ഉണ്ണിക്ക് പതിവ്പോലെ കായിക‌ഇനങ്ങളിലും സമ്മാനമൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. എന്നിട്ടും സ്റ്റേജിനടുത്ത് ഉണ്ടാകണമെന്ന് സന്തോഷ്‌മാഷ് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍ ഉണ്ണി ആദ്യം അമ്പരന്നു. പിന്നീട് കസേരയോ മറ്റോ പിടിച്ചിടാനാണെന്ന് കരുതി. പക്ഷേ സംഭവിച്ചത് വേറൊന്നായിരുന്നു.

കായിക ഇനങ്ങളുടെ സമ്മാനദാനം കഴിഞ്ഞ് സന്തോഷ്‌മാഷ് നാടകീയമായി മൈക്ക് കയ്യിലെടുത്ത്, ഘനഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തില്‍ എല്ലാവരേയും അഭിസംബോധന ചെയ്തു.

“പ്രിയപ്പെട്ട വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ, അദ്ധ്യാപകരെ, രക്ഷാകര്‍ത്താക്കളെ. വാളൂര്‍ സ്കൂളിന്റെ ചരിത്രത്തില്‍ ഇന്നേവരെ ഒരു വിദ്യാര്‍ത്ഥിക്കും കൊടുത്തിട്ടില്ലാത്ത ഒരു പ്രൈസ് ഇക്കൊല്ലം ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു എന്ന വാര്‍ത്ത ഞാന്‍ നിങ്ങളെ സന്തോഷപൂര്‍വം അറിയിക്കുകയാണ്. ഈ പുതിയ പ്രൈസ് ഇനിയുള്ള എല്ലാ വര്‍ഷവും നല്‍കിപ്പോരാന്‍ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്ന ഒന്നല്ല. അര്‍ഹതയുള്ളവരുണ്ടെങ്കില്‍ മാത്രമേ ഈ പ്രൈസ് തുടര്‍ന്നും നല്‍കേണ്ടതുള്ളൂ എന്നാണ് സ്കൂള്‍ അധികൃതരുടെ തീരുമാനം . “

“ഇക്കഴിഞ്ഞ സ്പോര്‍ട്സ് ഡേക്ക് പലരും ഉന്നത നിലവാരം പുലര്‍ത്തിയെന്നത് ഈ അവസരത്തില്‍ ഞാന്‍ പ്രത്യേകം എടുത്തു പറയട്ടെ. അതോടൊപ്പം തന്നെ പരാമര്‍ശിക്കേണ്ടതാണ് പങ്കെടുത്തവരുടെ അര്‍പ്പണമനോഭാവവും. മത്സരങ്ങളില്‍ പങ്കെടുക്കുകയും പ്രൈസ് കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും മത്സരത്തെ അതിന്റെ സമഗ്രതയില്‍ സമീപിച്ച് മികച്ച രീതിയില്‍ പൂര്‍ത്തീകരിച്ച ചിലരെ ഞാന്‍ ഇവിടെ ബഹുമാനപൂര്‍വം സ്മരിക്കുന്നു.“

“ഇതൊക്കെ മുന്‍‌നിര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് കൊണ്ട് സ്കൂള്‍ അധികൃതര്‍ ഈ വര്‍ഷവും, മുന്‍‌വര്‍ഷങ്ങളിലും തികഞ്ഞ സ്പോര്‍ട്സ്മാന്‍ സ്പിരിറ്റ് പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ച, പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാറുള്ള വിദ്യാര്‍ത്ഥിക്ക് ഒരു പ്രശസ്തിപത്രം നല്‍കാന്‍ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു.“

“ബെസ്റ്റ് സ്പോര്‍ട്സ്മാന്‍ ഓഫ് ദ ഇയര്‍“ എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തിരിക്കുന്ന പ്രസ്തുത അവാര്‍ഡിന്, പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ വര്‍ഷത്തില്‍ തന്നെ, അര്‍ഹനായിരിക്കുന്നത് പത്താം ക്ലാ‍സ്സ് ബിയിലെ ഉണ്ണി എന്ന ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ ആണ്. ഉണ്ണിയെ ഞാന്‍ സാദരം ഈ വേദിയിലേക്ക് സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.”

ഫെബ്രുവരിയിലെ തണുത്ത രാവിനെ വകവയ്ക്കാതെ ചെറുവാളൂര്‍ ഗ്രൌണ്ടില്‍‍ തിങ്ങിനിറഞ്ഞ ജനങ്ങളെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ച് മൈതാനത്തിന്റെ അവിടവിടങ്ങളില്‍ നിന്ന് ആശാന്‍‌വീട്ടില്‍ ഉണ്ണികൃഷ്ണനായി അഭിവാദ്യങ്ങള്‍ മുഴങ്ങി!

“ധീരാ വീരാ ഉണ്ണികൃഷ്ണാ…”

ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ കരഞ്ഞ്‌കൊണ്ട് വേദിയില്‍ കയറി. സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന പ്രശസ്തവ്യക്തികളെല്ലാം എഴുന്നേറ്റു. സന്തോഷ്‌മാഷുടെ തോളില്‍ ഒരു നിമിഷം തലചായ്ച്ച് ആശാന്‍‌വീട്ടില്‍ ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ ട്രോഫി ഏറ്റുവാങ്ങി. ഉണ്ണിയെ ആദരിക്കുമെന്ന് മുമ്പേ സൂചന ലഭിച്ചിരുന്ന സ്കൂള്‍ലീഡര്‍ കുലയിടം ദേവസ്സി പത്തുരൂപയുടെ നോട്ടുമാല ഉണ്ണിയെ അണിയിച്ച് മുറുകെ പുണര്‍ന്നു.

ഉണ്ണികൃഷ്ണന്റേയും വാളൂര്‍സ്കൂളിന്റേയും ചരിത്രത്തിലെ ഒരു അസുലഭനിമിഷം.

ഈ ഉണ്ണിക്ക്, കക്കാട് ആശാന്‍‌വീട്ടില്‍ വിക്രമന്‍ആശാന്റെ മകന്‍ ഉണ്ണികൃഷ്ണന്, ഒരിക്കല്‍ മാത്രം ഓട്ടം മുഴുമിപ്പിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല. അതിന് കാരണം ഉണ്ണിയുടെ അമ്മയും!

ഉണ്ണിക്ക് ലോകത്തിലേറ്റവും പേടിയും ബഹുമാനവും അമ്മയെയായിരുന്നു. ആശാന്‍ ദമ്പതിമാര്‍ക്ക് കുറച്ച് വയസായശേഷം പിറന്ന ഉണ്ണിയെ വളരെ സൂക്ഷിച്ച്, വെയില്‍ കാര്യമായി ഏല്‍പ്പിക്കാതെയാണ് വളര്‍ത്തിയത്.

ഇങ്ങനെയുള്ള ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ വാളൂര്‍സ്കൂള്‍ ഗ്രൌണ്ടില്‍ ഒറ്റക്ക്, നട്ടപ്പറ വെയിലത്ത് ഓടുന്നത് അമ്മ കണ്ടാലോ? അതാണ് ഉണ്ണി ഒമ്പതാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ ആ കൊല്ലത്തെ സ്പോര്‍ട്സ്‌ഡേക്ക് സംഭവിച്ചത്.

ഉണ്ണിയുടെ അമ്മ, ദേവകിയമ്മ, എന്തോ ആവശ്യത്തിന് കക്കാടില്‍നിന്ന് വാളൂര്‍ വരെ എത്തിയതായിരുന്നു. സ്കൂള്‍ഗ്രൌണ്ടിന്റെ സമീപത്ത്‌കൂടി പോകുമ്പോള്‍ ഗ്രൌണ്ടില്‍ കണ്ട കാഴ്ച ഹൃദയഭേദകമെന്നേ പറയേണ്ടൂ. വെയില്‍ ഏല്‍പ്പി‍ക്കാതെ വളര്‍ത്തിയ പൊന്നുമോന്‍ ഒരു നിക്കറും ബനിയനും മാത്രം ധരിച്ച് പൊരിഞ്ഞവെയിലത്ത് ഗ്രൌണ്ടില്‍ ‘വെറുതെ‘ ഓടുന്നു.

വായിലെ മുറുക്കാന്‍ തൊട്ടടുത്തുകണ്ട ഇലക്ട്രിക്‍പോസ്റ്റിന്റെ കടക്കല്‍ തുപ്പി ദേവകിയമ്മ ഒരു വിളി വിളിച്ചു.

“ഡാ, കേറി വീട്ടിപ്പോടാ”

ഉണ്ണി ട്രാക്കില്‍ നിന്നിറങ്ങി മുണ്ടും ഷര്‍ട്ടും വാരിയെടുത്ത്, വാളൂരിന്റെ സ്വത്വം സ്വന്തം പേരിലേറ്റിയ ബ്ലോഗര്‍ വാളൂരാന്റെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍, പരപ്പനങ്ങാടി താനൂര് വഴി ഒരു കത്തിക്കല്!!

‘എങ്ങിനെ എല്ലാതവണയും ഒന്നാമതെത്തുന്നു‘ എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ രാജീവന്റെ പക്കല്‍ ഉത്തരം റെഡിയാണ്.

“സ്റ്റാമിന… പിന്നെ ടൈമിങ്ങ്”

ടൈമിങ്ങിനെപ്പറ്റിയുള്ള രാജീവന്റെ അവകാശവാദങ്ങള്‍ അവിശ്വസിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. കാരണം മത്സരത്തിന്റെ തുടക്കത്തില്‍ രാജീവന്‍ ഓടിത്തുടങ്ങുന്നത് വളരെ മെല്ലെയാണ്. ആദ്യത്തെ മൂന്ന് റൌണ്ട് കഴിയുമ്പോള്‍ ഏറ്റവും പുറകിലായിരിക്കും പുള്ളി. പക്ഷേ മത്സരം മുറുകുന്തോറും സാവധാനം ശക്തിയാര്‍ജ്ജിച്ച് ഓരോരുത്തരെയായി പിന്തള്ളും. പത്ത്മിനിറ്റ് ഇടവേളകളില്‍ ആരെങ്കിലും എത്തിക്കുന്ന സോഡ ഓടുന്നതിനിടയില്‍ കുറച്ച് കുടിച്ച് ബാക്കി തലയില്‍ കമഴ്ത്തും.

ചിലപ്പോള്‍ രാജീവന്‍ കൈകളുയര്‍ത്തി മൈക്ക്‍സെറ്റില്‍ പാട്ടിടാന്‍ സന്തോഷ്‌മാഷിന് സിഗ്നല്‍ കൊടുക്കും. പിന്നെ പാട്ട് ആസ്വദിച്ചാണ് ഓട്ടം.

“ചുമ്മാ ചുമ്മാ ദേ ദേ ചുമ്മാ…“

സ്ഥിരമായി കൂടെ ഓടാറുള്ള ഉണ്ണിയെയും ദേവസ്സിയേയും പാസ് ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ് അവരുമൊന്നിച്ച് രാജീവന്‍ ഒരു റൌണ്ട് ദൂരം കുശലംപറഞ്ഞ് ഓടും. ഇങ്ങിനെ എല്ലാവരേയും ചിരിച്ച്കൊണ്ട് ഇല്ലാതാക്കിയാണ് രാജീവന്‍ മത്സരം പൂര്‍ത്തിയാക്കുക.

കാലാകാലങ്ങളായി വാളൂര്‍സ്കൂളിലെ ദീര്‍ഘദൂരഇനങ്ങള്‍ ഇത്തരത്തിലാണ് നടക്കുക പതിവ്. എല്ലാകൊല്ലവും രാജീവന്‍ എന്ന ഗബ്രെസെലാസി വിജയി. സ്കൂളിലെ താപ്പാനകളായ ദേവസ്സി, അനിരുദ്ധന്‍ എന്ന അനി എന്നിവരെല്ലാം പഠിച്ചപണികള്‍ എല്ലാമെടുത്ത് പയറ്റിയിട്ടും രാജീവനെന്ന വടവൃക്ഷത്തെ കുലുക്കാന്‍ സാധിച്ചിട്ടില്ല.

പിറ്റേ ദിവസം, സ്പോര്‍ട്സ് ഡേ ദിവസം, അയ്യങ്കോവ് അമ്പലത്തില്‍ കുളിച്ച്തൊഴുത് ശാസ്താവിനോട് ‘എന്റെ കാലുകള്‍ക്ക് ബലമാകണേ‘ എന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു. ശാസ്താവ് ഇഷ്ടഭക്തനെ കാക്കുകയും ചെയ്തു. 200, 400 മീറ്ററുകളില്‍ യെല്ലോഹൌസിന്റെ സുനില്‍ ഒന്നാമത്.

100 മീറ്ററില്‍ ഇഞ്ചുകളുടെ വ്യത്യാസത്തിന് രണ്ടാമതായി. ആ ഇനത്തില്‍ അരിയമ്പുറത്തുകാരനായ അജീഷ് എന്ന സഹപാഠി എനിക്കെന്നും ബാലികേറാമലയാണ്. ഇത്തവണയും അതിന് മാറ്റമില്ലായിരുന്നു. പതിമൂന്ന് വിലപ്പെട്ട പോയന്റുകള്‍ യെല്ലോ ഹൌസിന് സമ്മാനിച്ച എന്നെനോക്കി രാജീവന്‍ തം‌പ്സ് അപ് സിഗ്നല്‍ കാണിച്ചു.

ഉച്ചക്ക് ശേഷമാണ് ദീര്‍ഘദൂര ഇനമായ 8000 മീറ്റര്‍ ഡാഷ്. രാവിലെ നടന്ന 5000 മീറ്ററില്‍ രാജീവന്‍ വെന്നിക്കൊടി പാറിച്ചിരുന്നു. റെഡ്, യെല്ലോ ഹൌസുകള്‍ തമ്മില്‍ പോയന്റിലുള്ള വ്യത്യാസം നാമമാത്രമായതിനാല്‍ 8000 മീറ്റര്‍ ഇരുകൂട്ടര്‍ക്കും നിര്‍ണായകമായിരുന്നു. പക്ഷെ രാജീവന്റെ സ്ഥിരം ഇനമായിരുന്നതിനാല്‍ ഞങ്ങള്‍ ആഘോഷങ്ങള്‍ തുടങ്ങി.

പക്ഷേ…
പക്ഷേ എന്റെ അബോധമനസ്സില്‍ അവിടവിടെയായി പേരറിയാത്ത ഒരുപാട് മുഖങ്ങള്‍ മ്ലാനമായിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ഞാന്‍ അമ്പരന്നു. അശുഭചിന്തകള്‍ മനസ്സിനെ ഉഴുതു മറിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ രാജീവനെ കാണാന്‍ ചെന്നു.

യെല്ലോ ഹൌസിന്റെ ഡ്രസ്സിംങ് റൂമില്‍ ഒരുകാല്‍ നിലത്തൂന്നി മറുകാല്‍ 90 ഡിഗ്രിയില്‍ ജനാലയില്‍ വച്ച് തുടയുടെ എക്സര്‍സൈസ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു രാജീവന്‍.

“ആശാനേയ്… ആരൊക്ക്യാ കൂടെ ഓടണേ?”

രാജീവന്‍ സ്വതസിദ്ധമായ നാണം കലര്‍ന്നതെന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

” പതിവ് ആളുകള്‍ തന്ന്യാന്നേ”

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും പൂരിപ്പിച്ചു.

“പിന്നെ സുനീ… റെഡ് ഹൌസിന് വേണ്ടി ഓടണത് ഉണ്ണികൃഷ്ണനല്ല!”

”ങ്‌ഹെ..?”

ജനാലക്കിടയിലൂടെ ആളും ആരവവുമില്ലാതെ ശൂന്യമായ ഗ്രൌണ്ടിലേക്ക് രാജീവന്‍ നോക്കി നിന്നു‍. പിന്നെ അസ്വസ്ഥമായ ആ സ്വരം എന്റെ കാതുകളില്‍ വന്നലച്ചു.

”ഉണ്ണീകൃഷ്ണന് പകരം ഓടണത്…. രജീവനാണ്!”

കൂടെ ഓടുന്ന വ്യക്തിയുടെ പേര് കേട്ടപ്പോള്‍ മനസ്സിലെ അശുഭചിന്തകളുടെ പൊരുളെനിക്ക് മനസിലായി.

രാജീവന്റെ ഇളയഅനുജന്‍ രജീവന്‍ അടിയുംതടയും ഒരുപാടുകണ്ട ചേട്ടനെ വെല്ലാന്‍പോന്ന ആള്‍ തന്നെ. നന്നെ ചെറുപ്പത്തില്‍ പുളിക്കകടവ്പുഴയില്‍ മണല്‍ കോരിയും, നല്ല വീതിയുള്ള പുഴമുറിച്ച് നീന്തിയും ഉറച്ച കുറിയശരീരം. സ്റ്റാമിനയും അത് പോലെ മാരകം.

ഞാന്‍ പക്ഷേ എവിടെയോ ചില മിസ്ടേക്കുകള്‍ മണത്തു. ജൂനിയര്‍ ബോയ്സായ രജീവന്‍ സീനിയര്‍ ബോയ്സ് വിഭാഗക്കാരനായ ചേട്ടനോട് ഇന്നുവരെ ഏറ്റുമുട്ടിയിട്ടില്ല. ഇന്ന് രാവിലെയും രജീവന്‍ ജൂനിയര്‍ബോയ്സിന്റെ കൂടെ ഓടി. പിന്നെന്താണ് ഇപ്പോള്‍ ഇങ്ങിനെ സംഭവിക്കാന്‍…

എവിടെയോ ചില നാറിയകളികള്‍ ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു.

“ആശാനേ രജീവന്‍ ജൂനിയര്‍ ബോയ്സ് അല്ലേ?”

രാജീവന്‍ കാല്‍ ജനാലയില്‍ നിന്ന് എടുത്തു. എന്റെയടുത്തെത്തി തോളില്‍ കൈവച്ച് നിരാശനായി നിന്നു.

”സുനീ… നിനക്ക് ഊഹിച്ചൂടേ, ഇതവര് കളിച്ച കളിയാ. അവര് സന്തോഷ് മാഷിനെ പറഞ്ഞ് തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചതാ ഉണ്ണീകൃഷ്ണന്റെ കാല്‍ ഉളുക്കീന്ന്. അതോണ്ട് ഉണ്ണിക്ക് പകരം രജീവനെ വെറുതെ ഓടിപ്പിക്കാണെന്ന്”

”ആശാന്‍ ഇതുകൊണ്ടൊന്നും തളരര്ത്. ആശാനെവിടെ രജീവനെവിടെ. പോകാമ്പറ”

രാജീവന്‍ ഒന്ന് മൂളി. അപ്പോൾ മൈക്കിലൂടെ അനൌണ്‍സ്‌മെന്റ് ഉച്ചത്തില്‍ മുഴങ്ങി.

“സീനിയര്‍ ബോയ്സ് 8000 മീറ്റര്‍ ഡാഷ്. യെല്ലോ ഹൌസ് : രാജീവന്‍, ഗ്രീന്‍ ഹൌസ് : ദിലീപന്‍, റെഡ് ഹൌസ് : രജീവന്‍,… മത്സരിക്കുന്നവര്‍ എത്രയും പെട്ടെന്ന് സ്റ്റാര്‍ട്ടിംഗ് പോയന്റില്‍ എത്തിച്ചേരുക”

‘Set Go’ വിളിക്ക് കാതോര്‍ത്ത് നില്‍ക്കുന്ന രാജീവനെ ഞാന്‍ ആശങ്കാകുലനായി നോക്കിനിന്നു. കുറച്ച് മുന്‍‌പ് നടന്ന സംഭവങ്ങള്‍ അദ്ദേഹത്തെ മാനസികമായി നന്നായി ഉലച്ചിട്ടുണ്ട്.

ആദ്യത്തെ നാല് റൌണ്ട് ഒപ്പത്തിനൊപ്പം നിന്നശേഷം രജീവന്‍ ചേട്ടനെ മറികടന്ന് കുറച്ച് നിര്‍ണായകമായ ലീഡ് എടുത്തു. ദേവസ്സിയും മറ്റുള്ളവരും അങ്ങിനെ ചെയ്യാറുണ്ട്. ഞാന്‍ അതത്ര കാര്യമായെടുത്തില്ല. മത്സരം പുരോഗമിക്കുന്തോറും ആ ലീഡ് മാറിമറയുമെന്ന് എനി‍ക്കറിയാമായിരുന്നു.

പക്ഷേ രാജീവന്‍ സാധാരണ ലീഡ് എടുക്കാറുള്ള ഘട്ടമെത്തിയിട്ടും അവര്‍ തമ്മിലുള്ള അകലം കുറയാതിരുന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അപകടം മണത്തു. ദേവസ്സിയല്ല രജീവനെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

വാളൂര്‍സ്കൂളിന്റെ ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി രാജീവന്റെ ശ്രമങ്ങള്‍ വിഫലങ്ങളാകുന്നത് അവിശ്വസനീയതയോടെ ഞങ്ങള്‍ നോക്കിക്കണ്ടു. മത്സരത്തിന്റെ 80% ഓടിത്തീര്‍ന്നിട്ടും തുടക്കത്തിലെടുത്ത ലീഡ് രജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്തി. അവസാനം രാജീവന് ഒക്കെ പിഴച്ചെന്ന് എല്ലാവരും ഉറപ്പിച്ചു. പക്ഷേ ഞാന്‍ എന്നിട്ടും മനസ്സില്‍ വൃഥാ ആശിച്ചു, ആശാന്‍ ഫിനിക്സ് പക്ഷിയേപ്പോലെ അവസാനം അടിച്ചുകയറി വരുമെന്ന്.

പക്ഷെ…
അന്ന് അജ്‌മല്‍ വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വന്ന സോഡ രാജീവന്‍ വാങ്ങിച്ചില്ല, സന്തോഷ്‌മാഷിനോട് പാട്ട് വയ്ക്കാന്‍ പറഞ്ഞില്ല, ദിലീപനുമായി ഓട്ടത്തിനിടയില്‍ കുശലം ചോദിച്ചില്ല… പകരം ഒരുപാട് അസ്വസ്ഥതകളും മനസ്സില്‍ പേറി വെറുതെഓടി.

പിന്നെ ഞാവവിടെ നിന്നില്ല. ട്രാക്കില്‍ നിന്ന് ദൂരെ ഫുട്ബാള്‍ ഗ്രൌണ്ടില്‍ മാനംനോക്കി മലര്‍ന്നു കിടന്നു. ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി ആശാന്‍ തോറ്റുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന സത്യം എനിക്ക് ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. ആരോടൊക്കെയോ വല്ലാത്ത അമര്‍ഷമായിരുന്നു എന്റെയുള്ളില്‍.

ഒടുക്കം മൈക്കിലൂടെ അനൌണ്‍സ്മെന്റ് ഒഴുകിയെത്തി.‍ എന്റെ അമര്‍ഷം ദുഃഖമായ് മാറി.

“സീനിയര്‍ ബോയ്സ് ഫസ്റ്റ് പ്രൈസ് രജീവന്‍ : റെഡ് ഹൌസ്. സെക്കന്റ് പ്രൈസ്… “

കണ്ണുകള്‍ പതുക്കെ ഈറനണിഞ്ഞ് നിറഞ്ഞൊഴുകി.

രണ്ട് മിനിറ്റിന് ശേഷം രാജീവന്‍ എന്റടുത്ത് വന്ന് തല കുനിച്ചിരുന്നു, ഷോര്‍ട്സ് മാറാതെ വിയര്‍ത്തൊലിച്ച്. ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. എന്നാല്‍ വാചാലങ്ങളായ ഏതാനും മിനിറ്റുകള്‍.

അന്ന് രാത്രി ഞാന്‍ ഉറങ്ങിയില്ല. മുറ്റത്തിറങ്ങി കുറച്ചധികം നേരം ഉലാര്‍ത്തി. ഓരോന്നാലോചിച്ച് കിടന്ന് നേരം വെളുപ്പിച്ചു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ പത്രം നിവര്‍ത്തി സ്പോര്‍‌ട്സ് പേജിലെ ആ നടുക്കുന്ന ന്യൂസ് വായിച്ചപ്പോഴും, ഇന്നലെ നടന്ന സംഭവങ്ങള്‍ കാരണം, എന്റെ മനസ്സില്‍ ഭാവഭേദങ്ങള്‍ ഒന്നുമുണ്ടായില്ല!

“അറ്റ്ലാന്റ ഒളിമ്പിക്സില്‍ 15000 മീറ്റര്‍ ഡാഷില്‍ ഏത്യോപ്യയുടെ ലോകചാമ്പ്യന്‍ ഹെയ്‌ലി ഗബ്രെസെലാസിയെ കെനിയയുടെ വിത്സന്‍ കിപ്കെറ്റര്‍ അട്ടിമറിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നതായിരുന്നു ആ തലക്കെട്ട്.



Categories: കക്കാടിന്റെ പുരാവൃത്തം

Tags: ,

43 replies

  1. <>“ബെസ്റ്റ് സ്പോര്‍ട്സ്മാന് ഓഫ് ദ ഇയര്“ എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തിരിക്കുന്ന പ്രസ്തുത അവാര്‍ഡിന്, പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ വര്‍ഷത്തില് തന്നെ, അര്‍ഹനായിരിക്കുന്നത് പത്താം ക്ലാ‍സ്സ് ബി യിലെ ഉണ്ണി എന്ന ഉണ്ണികൃഷ്ണന് ആണ്. ഉണ്ണിയെ ഞാന് സാദരം ഈ വേദിയിലേക്ക് സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.”ഫെബ്രുവരിയിലെ തണുത്ത രാവിനെ വക വയ്ക്കാതെ വാളൂര് ഗ്രൌണ്ട് മുഴുവന് തിങ്ങി നിറഞ്ഞ ജനങ്ങളെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ച് കൊണ്ട് മൈതാനത്തിന്റെ അവിടവിടങ്ങളില് നിന്ന് ആശാന്‍‌വീട്ടില് ഉണ്ണികൃഷ്ണനായി അഭിവാദ്യങ്ങള് മുഴങ്ങി..!!!“ധീരാ‍ാ‍ാ വീരാ‍ാ‍ാ ഉണ്ണികൃഷ്ണാ‍ാ‍ാ…”“തോഴാ‍ാ‍ാ ഭീഷ്മാ‍ാ‍ാ ദേവകീപുത്രാ‍ാ‍ാ…”“വാളൂര്‍ദേശ മുകുന്ദാ‍ാ‍ാ കൃഷ്ണാ‍ാ‍ാ…” “നിനക്കായിരമായിരം അഭിവാദ്യങ്ങള്..!!!” <><>സ്പോര്‍ട്സ് ഡേയിലെ പ്രധാന ദീര്‍ഘദൂരഇനങ്ങളായ 3000, 5000, 8000 മീറ്റര് എന്നിവക്ക് രാജീവന് പേര് കൊടുക്കുന്നതോടെ ആ ഇനത്തിലെ വിജയിയുടെ പേരിന് നേര്‍ക്ക് “രാജീവന്” എന്ന് ലീലാവതി ടീച്ചര് മെഡല് പട്ടികയില് എഴുതിച്ചേര്‍ത്തിരിക്കും..!!!അതാണ് രാജീവന് എന്ന ചെറുവാളൂര് ഗബ്രെസെലാസി..!<>രാജീവന് ഒരു കൊച്ചു ഇതിഹാസമാണ്..!ചെറുവാളൂരിന്റെ കായികചരിത്രത്തില് എഴുതിച്ചേര്‍ത്തിട്ടുള്ള ഒരു ഇതിഹാസം..!ദീര്‍ഘദൂരഓട്ടം എന്ന ഇനത്തിലെ കിരീടം വയ്ക്കാത്ത രാജാവ്.സ്കൂള് അത്‌ലറ്റിക്സ് ആയാലും ഗ്രാമസഭ നടത്തുന്ന കായിക മത്സരങ്ങള് ആയാലും രാജീവന് അപ്രതിരോധ്യനാണ്.പല നാട്ടിന്‍‌പുറങ്ങളില് കാണാന് പറ്റുന്ന പ്രതിഭാശാലികളില് ഒരാള്.കാലക്രമേണ, വിസ്മൃതിയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് മണ്മറഞ്ഞ് പോകാറുള്ള പലരിലെ ഒരാള്.നാണുവിനും വാളൂരാനും ശേഷം, ആരും പാടിപ്പുകഴ്ത്തിയിട്ടില്ലാത്ത വാളൂരിന്റെ മറ്റൊരു ലോക്കല് ഹീറോയ്ക്ക് ഉപാസന ഈ പോസ്റ്റ് സമര്‍പ്പിക്കുന്നു.കൂടെ മറ്റൊരു തിളങ്ങുന്ന കഥാപാത്രമായി കക്കാട് ആശാന്‍‌വീട്ടില് ഉണ്ണികൃഷ്ണനും..!<>രാജീവന് എന്ന ചെറുവാളൂര് ഗബ്രെസെലാസി..!!!<>ഒരു ചെറിയ ഇടവേളക്ക് ശേഷം “പൊട്ടന്‍” ല്‍ മറ്റൊരു പോസ്റ്റ്.എല്ലാ ബൂലോകസുഹൃത്തുക്കളും വായിക്കുക അഭിപ്രായമറിയിക്കുക.🙂 എന്നും നേഹത്തോടെ സുനില് | ഉപാസന<>ഓഫ് ടോപിക്<> : ഒരു കായിക ഇനത്തെപ്പറ്റി ഒരു സ്കൂള് പശ്ചാത്തലത്തില് എഴുതുമ്പോള് ആ സ്കൂളിന്റെ അത് വരെയുള്ള കായികരംഗത്തെക്കുറിച്ചും, ആ രംഗത്തെ പ്രധാന വ്യക്തികളെക്കുറിച്ചും പരാമര്‍ശിക്കാതെ തരമില്ല. (അതു കൊണ്ടാണ് ഇത് പ്രധാനമായും രാജീവനെപ്പറ്റിയുള്ള പോസ്റ്റായിരുന്നിട്ടും ഉണ്ണികൃഷ്ണനും സന്തോഷ് മാഷും കഥയിലേക്ക് കയറി വന്നത്.)അല്ലാതെ മത്സരത്തെയും രാജീവനേയും മാത്രം ബ്രാക്കറ്റ് ചെയ്ത് കഥ എഴുതിയാല് അത് യാന്ത്രികമായിപ്പോവുകയേ ഉള്ളൂ എന്നാണെന്റെ അഭിപ്രായം.അത് കൊണ്ട് എന്നത്തേയും പോലെ പോസ്റ്റിന് കുറച്ച് നീളം കൂടുതലായിരിക്കും.പൊറുക്കുക സുഹൃത്തുക്കളേ.

    Like

  2. സുനിലേ, നിനക്കൊരു തേങ്ങ അടിക്കണമെന്നു കുറെ നാളുകളായി വിചാരിക്കുന്നു..ഇപ്പോഴാ സാധിച്ചത്..:)വിവരണം അസ്സലായിരുന്നുട്ടോ..പിന്നെ ഇനി മുതല്‍ പോസ്റ്റുകള്‍ വീക്കെന്‍ഡില്‍ ഇട്ടാല്‍ മതി.സാവകാശം ഇരുന്നു വായിക്കാലോ.പതിവുപോലെ “എന്തൊരു നീളം”

    Like

  3. ഉപാസന,സ്പോര്‍ട്സ്‌ വളരെ വളരെ ഇഷ്ടമായതിനാല്‍ ഒറ്റയിരുപ്പിന് വായിച്ചു തീര്‍ത്തു. മുത്തുകളില്‍ വളരെ മികച്ചതെന്നു തോന്നുന്നു. വളരെ നല്ല വിവരണം. ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. 🙂

    Like

  4. “ഇതൊക്കെ മുന്‍‌നിര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് കൊണ്ട് സ്കൂള്‍ അധികൃതര്‍ ഈ വര്‍ഷവും, മുന്‍‌വര്‍ഷങ്ങളിലും തികഞ്ഞ സ്പോര്‍ട്സ്മാന്‍ സ്പിരിറ്റ് പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ച, പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാറുള്ള വിദ്യാര്‍ത്ഥിക്ക് ഒരു പ്രശസ്തിപത്രം നല്‍കാന്‍ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു.“ ഇങ്ങനൊന്ന് ഞങ്ങടെ സ്കൂളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ സത്യം എന്റെ വീട്ടിലും ഒരു പ്രശസ്തി പത്രം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു

    Like

  5. നന്നായി എഴുതിയിട്ടുണ്ട് ഭായീ

    Like

  6. ഹോ…ഹോവ്… ഹെയ്യോ…അയ്യോ… ഹൊ.. ഹു.. വയ്യേ…ന്റെമ്മച്ചീ… ഹൂയ്… തളര്‍ന്നൂ‍ൂ‍ൂ……ഒരു 8000 മീറ്റര്‍ ഓടിത്തളര്‍ന്ന പ്രതീതി, ഈ നീളന്‍ പോസ്റ്റ് വായിച്ചുതീര്‍ന്നപ്പോള്‍!. പക്ഷെ വായിക്കുന്തോറും എന്റെ പഴയ സ്കൂള്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍ ഒരോന്നായി മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തിയത് കാരണം, നല്ല മൂഡില്‍ പാട്ടൊക്കെ ആസ്വദിച്ച് കൂടെയോടുന്നവരോട് കുശലം ചോദിച്ചും മറ്റും കൂളായി ഓടി ഫിനിഷിങ്ങ് പോയിന്റില്‍ ആദ്യമെത്തുന്ന രാജീവനെപോലെ ഞാനും കൂളായി ഇത് ഫിനിഷ് ചെയ്തു. അല്പം തളര്‍ച്ചയോടെയാണെങ്കില്‍കൂടി… 🙂പണ്ട് സ്കൂളില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ (!?) ഞാന്‍ 100 മീറ്റര്‍, 200 മീറ്റര്‍ ഓട്ടത്തില്‍ സ്ഥിരമായി പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. ‘വേഗതയേറിയ ഓട്ടക്കാരന്‍‘ എന്ന ബഹുമതി കിട്ടുക ഈയിനത്തില്‍ (100 മീറ്റര്‍) ജയിച്ചാലാണ് എന്നത് കൊണ്ട് മാത്രമല്ല ഈ ഐറ്റങ്ങളില്‍ മാത്രം നില്‍ക്കുന്നത്, മറിച്ച് 2000, 3000, 5000, 8000 മീറ്ററൊക്കെ ഓടിയാല്‍ ഫിനിഷിങ്ങ് പോയിന്റിനടുത്ത് എനിക്ക് വേണ്ടി ഒരു ശവപ്പെട്ടി കരുതിവെക്കേണ്ടിവരും എന്ന ഉത്തമബോധ്യം ഉള്ളതുകൊണ്ട് കൂടിയാണ്. (അത്രയും മികച്ച സ്റ്റാമിനയും ആരോഗ്യമായിരുന്നേയ്.. ജസ്റ്റ് ലൈക്ക് കോലുമിഠായ്!!). ഈയിനങ്ങളിലും ഫസ്റ്റ് ഇതുവരെ കിട്ടിയിട്ടില്ല എന്നാണ് എന്റെ ഓര്‍മ്മ. (മറവികാരണമാവാനേ വഴിയുള്ളൂ… യേത്?). ഒരുപാട് തവണ സെക്കന്റ് കിട്ടി, കുറച്ച് തവണ തേഡ് കിട്ടി. (ഇപ്പോ നീ മനസ്സില്‍ ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരം: “ഡൌട്ട് വേണ്ട, മൂന്ന് കുട്ടികള്‍ മാത്രമായിരുന്നില്ല മത്സരത്തില്‍ പങ്കെടുത്തത്!. അയ്യഡ“). പിന്നെ നിന്റെ സ്കൂളിലെ സുരേഷ്‌മാഷെ പോലെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ബാബുമാഷ് ആയിരുന്നു കായികാദ്ധ്യാപകന്‍. സുനിലിന്റെ ഓര്‍മ്മക്കുറിപ്പിലെ ദീര്‍ഘദൂരഓട്ടമത്സരങ്ങളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിദ്ധ്യമായ ഉണ്ണികൃഷ്ണനെപോലെ എല്ലാ ഐറ്റങ്ങള്‍ക്കും പങ്കെടുക്കുകയും ഒരിക്കലും സമ്മാനം കിട്ടാതിരിക്കുകയും ചെയ്യാറുള്ള ഷനിലിനെ ഞാന്‍ ഇന്നും ഓര്‍ക്കുന്നു. ‘ഓട്ടം തുള്ളലാണ്’ അവന്റെ ഫേവ്രേറ്റ് ഐറ്റം :-). യുവജനോത്സനത്തില്‍ അല്ല കേട്ടോ.. ‘ലോങ്ങ്ജമ്പിന്‘ പുള്ളി പറയാറ് ‘ഓട്ടംതുള്ളല്‍‘ എന്നാണ്. ഈ ഐറ്റം മുതല്‍ എടുത്താല്‍ പൊങ്ങാത്ത ഷോട്ട് പുട്ടിന് വരെ പങ്കെടുക്കുകയും ഒരിക്കലും സമ്മാനം വാങ്ങിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യാറുള്ള എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്ത് ഷനിലിനെ ഞാന്‍ എന്നും ഓര്‍ക്കുന്നത് മറ്റൊരു ഇന്‍സിഡന്റ് മൂലമാണ്. അതായത്, ഈ വിദ്വാന്‍ പങ്കെടുക്കുന്ന ഓട്ടമല്‍സരങ്ങളില്‍ START വിസില്‍ അടിക്കുന്ന ബാബുമാഷ്‌ക്ക് പുള്ളി സ്ഥിരം ഒരു തലവേദനയായിരുന്നു. “ഓണ്‍ യുവര്‍ മാര്‍ക്ക്…” എന്ന് പറയുമ്പോഴേക്ക്, എക്സൈറ്റ്മെന്റ് കൊണ്ട് പുള്ളി മിനിമം 4 മീറ്റര്‍ ഓടിപ്പോയിട്ടുണ്ടാകും. ഫൌള്‍ ആയതിനാല്‍ പിന്നേം പൊസിഷനില്‍ നില്‍പ്പിക്കും.. പിന്നേം ഓടും.. ഫൌളാക്കും… (അഴകിയ രാവണന്‍ എന്ന ചിത്രത്തില്‍ ഇന്നസെന്റിനെ പോലീസ് വേഷം സിനിമയില്‍ ഷൂട്ട് ചെയ്യുന്ന രംഗമാണ് ഓര്‍ത്തുപോകുന്നത്..). ഒരിക്കല്‍, 6-7 തവണ ഷനില്‍ ഈ പരിപാടി തുടര്‍ന്നപ്പോള്‍ ബാബുമാഷ് പുള്ളിയുടെ ചന്തിക്ക് നോക്കി നല്ല ഒരു പെടവച്ചുകൊടുത്തു. ഇനി ആവര്‍ത്തിച്ചാല്‍ പിടിച്ച് പുറത്താക്കും എന്ന ഒരു വാണിങ്ങും. അതിനുശേഷം.. “ഓണ്‍ യുവര്‍ മാര്‍ക്ക്… സെറ്റ്….പീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീപ്പ്”വിസിലടിച്ചപ്പോ… എല്ലാരും ഓടിത്തുടങ്ങിയപ്പോ….. വളരെ ദയനീയമായി ബാബുമാഷിനെ നോക്കി പുള്ളി ചോദിച്ചു…“എന്നാപ്പിന്നെ ഇനി ഞാനും ഓടിക്കോട്ടേ മാശേ….!?”അത് കേട്ട് പൊട്ടിച്ചിരിച്ച സ്റ്റാര്‍ട്ടിങ്ങ് പോയിന്റില്‍ കൂടിനിന്ന അദ്ധ്യാപകരുടെയും വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെയും മുഖം ഇന്നും മനസ്സില്‍ തെളിയുന്നു..അതൊക്കെ പോട്ടെ, അല്ല സുനിലേ, ഇവിടെ രജീവന്‍ രാജീവനെ തോല്പിച്ചു. ഓകെ. ജൂനിയര്‍ ബോയ്സില്‍ പെടുന്ന ഒരാള്‍ സീനിയര്‍ ബോയ്സില്‍ പെടുന്ന ഒരു അംഗത്തെ തോല്പിച്ചു. അതിന് പിന്നില്‍ എന്ത് ‘സ്പെല്ലിങ്ങ് മിസ്റ്റേക്ക്’ ഉണ്ടേലും രജീവന്‍ അഭിനന്ദനം അര്‍ഹിക്കുന്നു. കായികശേഷികൊണ്ട് മാത്രമാണല്ലോ അയാള്‍ ജയിച്ചത്? വേറെ ഫൌള്‍ പ്ലേ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ട് രാജീവന്‍ ഇത്ര നിരാശനാകേണ്ട കാര്യമെന്താണെന്നാ ഞാന്‍ ആലോചിക്കുന്നത്. സാധാരണ, സീനിയേഴ്സില്‍ പെട്ട ഒരാള്‍ ജൂനിയേഴ്നിന്റെ കൂടെ ഓടി സമ്മാനം വാങ്ങുമ്പോഴാണ് ഇഷ്യൂസ് ഉണ്ടാവുന്നത്. ഇവിടെ നടന്നത് ഒരു ഇഷ്യു ആണോ? യേയ്യ് അല്ല…ഓഫ് ടോപ്പിക്കേ:അപ്പോഴേക്ക് എനിക്ക് ഒടുക്കത്തെ മറ്റൊരു ഡൌട്ട്! ഈശ്വരാ, ഇനി ഈ കെനിയയുടെ വിത്സണ്‍ കിപ്‌കെറ്റര്‍ എന്ന ചങ്ങായി എത്യോപ്യയുടെ ഹെയ്‌ലി ഗബ്രസലാസിയുടെ അനിയനോ മറ്റോ ആണോ ആവോ? എനി ചാന്‍സ്? യേയ്… നോ ചാന്‍സ്…! ഹി ഹി 🙂

    Like

  7. This comment has been removed by the author.

    Like

  8. വളരെ നല്ല വിവരണം. എന്നുമെന്നത് പോലെ സുനിലിന്റെ ഈ പോസ്റ്റും വളരെ നന്നായി. കണ്ണീരും, സന്തോഷവും ഒക്കെ പാകത്തിന് ചേര്‍ത്തിട്ടുണ്ട്.

    Like

  9. സുനിയുടെ പോസ്റ്റുകളില്‍ എപ്പോഴും എന്നെ ആകര്‍ഷിക്കുന്നത് വരികളിലെ ഫീല്‍ ആണ്.ഇതും ഒരുപാട് നന്നായി.

    Like

  10. സുനില്‍….എന്നെ വീണ്ടും വാളൂര്‍ സ്കൂളിലേക്കു കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി…. നല്ല വരികള്‍… അനുഭവിപ്പിക്കുന്നത്…. താങ്കള്‍ക്കുതന്നെ അറിയാവുന്ന പോലെ, വലുപ്പം അല്പം കുറയ്ക്കണോ…

    Like

  11. ഞാനും കുറെ ഓടിട്ടുണ്ട് പക്ഷെ ഓട്ടത്തില്‍ നമ്മളെന്നും പിന്നിലാണെന്നു മാത്രം അങ്ങനെ ഓടിയോടി ഞാന്‍ ദുബായിലുമെത്തി.ഇപ്പോ ഉപാസനയുടെ ഈ പോസ്റ്റ് വായിച്ചപ്പോള്‍ ഒന്നോടിയാല്‍ കൊള്ളാമെന്നു തോന്നുന്നുണ്ട്

    Like

  12. നല്ല നീളമുണ്ട് പോസ്റ്റിനും അഭിലാഷിന്റെ കമന്റിനും. വായിക്കാന്‍ ഈ വഴി വീണ്ടും വരാട്ടോ . ഇപ്പിത്തിറ്റി തിരക്കിലാ…🙂

    Like

  13. പോസ്റ്റിന്റെ നീളം കാരണം മാറ്റിവെച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. സുനിലിന്റെ എഴുത്തുകള്‍ നല്ല ഫീല്‍ തരുന്നുണ്ട്. നീളമല്‍പ്പം കൂടിപ്പോയിയെങ്കിലും ഓര്‍മ്മകളുടെ സുരഭിലത മതിയാവോളം ..

    Like

  14. തുടക്കതിലേ വായിച്ചൂ അങ്ങ് പോയി.. പോസ്റ്റിന്റെ വലിപ്പം നോക്കിയില്ല. അവസാനം കമ്മന്റ് കണ്ടിട്ടാണ് പോസ്റ്റിന്റെ വലിപ്പം നോക്കിയത്.. സുനിലിന്റെ വാക്കുകളില്‍ കൂടി കടന്ന് പോയപ്പോള്‍ വലിപ്പം ശ്രദ്ധിയിലേ പെട്ടില്ല..😉

    Like

  15. പതിവുപോലെ ആസ്വദിച്ച്‌ വായിച്ചു. ഗുള്ളിറ്റ്‌ എന്നു കേട്ടപ്പോ പിന്നേം ഞെട്ടി! ആ ചോദ്യമെങ്ങാന്‍ ആരേലും എന്നോട്‌ ചോദിച്ചെങ്കി കാണാരുന്നു. 😉ആളു വല്യ പുള്ളിയാ അല്ലേ, പഠിത്തം മാത്രമല്ലാ സ്പോര്‍റ്റ്‌സും ഉണ്ടല്ലോ!

    Like

  16. ചാത്തനേറ്: ഉണ്ണിയാ‍ണ്‌ താരം , രണ്ട് പോസ്റ്റാക്കായിരുന്നു.

    Like

  17. unniyum rajeevanum thakrathu..valare nannayittundu .

    Like

  18. വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു ഉപാസനേ. പോസ്റ്റിന്റെ നീളം കൂടുതല്‍ വായനയെ ഒട്ടും ബാധിച്ചില്ല..വളരെ നന്നായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു.അഭിനന്ദനങ്ങള്‍

    Like

  19. അസ്സലായിരിക്കുന്നു!!!

    Like

  20. നല്ല വിവരണം മാഷെ …. അവസാനംsppd track ilae ദിലിപിനെ പോലെ ഒരു ഓട്ടം ഞാന്‍ പ്രേതിഷിച്ചു… എന്തോ നായകന്‍ തോടു പോകുന്നത് എനിക്ക് അത്ര ഇഷ്ടം അല്ല …

    Like

  21. സുനീ,നല്ല വിവരണം.സന്തോഷ് മാഷെ പറ്റി നന്നായി വര്‍ണ്ണിച്ചിരിയ്കുന്നു. പിന്നെ നമ്മുടെ വാളൂര്‍ സ്കൂളിലെ കായിക ദിനങ്ങളെപറ്റിയും നന്നായി വിവരിച്ചിരിയ്കുന്നു….തുടരട്ടെ…ഈ നാട്ടുവിശേഷങ്ങള്‍….ആശംസകള്‍ … അഭിനന്ദനങ്ങള്‍…സസ്നേഹം…

    Like

  22. ാജീവനെക്കുറിച്ചുള്ള കഥ വായിച്ചവരൊക്കെ നല്ല അഭിപ്രായം പറഞ്ഞതില്‍ സന്തോഷം.ജഹേഷ് ഭായ് : തേങ്ങ ആഗ്രഹം സാധിച്ചൂലോ..! പിന്നെ വീക്കെന്‍ഡില്‍ പോസ്റ്റ് ഇടുന്ന കാര്യം. അത് ഉറപ്പ് പറയാന്‍ പറ്റില്ല. സോറി. സമയവും കാലവും ഒത്ത് വരുന്ന മുറക്ക് പബ്ലിഷ് ചെയ്യുന്നതാണ് എന്റെ പോസ്റ്റുകള്‍. എങ്കിലും വീക്കെന്‍ഡില്‍ ഇടാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിക്കാം. പിന്നെ നീളത്ത്ന്റെ കാര്യം. സത്യം പറയാലോ ഇപ്പോ എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന എല്ലാ കഥകള്‍ക്കും ഇതിനേക്കാളും നീളമാണ്. 🙂പക്ഷേ മുഷിപ്പിക്കലില്ലാത്തെ വായിക്കാന്‍ പറ്റുമെന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു. നന്ദി 🙂വല്ലഭന്‍ ഭായ് : രാജീവന്‍ എന്ന മുത്തും വിജയിക്കട്ടെ. അല്ലേ. നന്ദി 🙂തോന്ന്യാസി : അപ്പോ ഇയാളും സ്റ്റാര്‍ ആയിരുന്നുവല്ലേ..! നന്ദി 🙂കുതിരവട്ടന്‍ ഭായ് : നന്ദി വായനക്കും അഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്കും. 🙂അഭിലാഷ് ഭായ് : ഭായ് സ്കൂളില്‍ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നത് എനിക്കൊരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു. ഉണ്ണികൃഷ്ണനേയും രാജീവനേയും പോലുള്ളവരെ നമുക്ക് എല്ലാ സ്കൊളുകളിലും കണ്ടെത്താം.ഭായ് വിവരിച്ച സ്കൂള്‍ സംഭവം വളരെ രസകരമായി.പിന്നെ രജീവന്‍ രാജീവനെ തോല്പിച്ച കാര്യം. ഞാന്‍ മുമ്പ് പറഞ്ഞ പോലെ ഈ കഥയുടെ കൈമാക്സ് സാങ്കല്‍‌പികമാണ്. അവര്‍ രണ്ട് പേരും ഒരുമിച്ച് മത്സരിച്ചിട്ടില്ല. പിന്നെ കഥയില്‍ രാജീവന്‍ തോറ്റേ മതിയാകൂ എന്ന് ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചതു കൊണ്ട് രജീവന് വേണ്ടിയും ഞാന്‍ ഒരു റോളൊരുക്കി.പിന്നെ വിത്സന്‍ കിപ്കെറ്റര്‍ ഭായിയെ തല്ലാന്‍ ദുബായിലേക്ക് വരാന്‍ പോകുന്നു എന്ന് കേട്ടു. ആളെ അപമാനിച്ചത്രെ അഭിലാഷങ്ങള്‍..!വളരെ നന്ദി ഈ “ഭയങ്കരമായ” കമന്റിന്. 🙂ഷാരുട്ടി : ഈ പോസ്റ്റിലെ കണ്ണീര്‍ വ്യാജമാണ്. 😉 രാജീവന്‍ തോറ്റിട്ടില്ല. മറ്റ് കഥകളിലെ കണ്ണീര്‍ ഒറീജിനല്‍ ആണ്. ശരിക്കും ഒറിജിനല്‍..!നന്ദി അഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്ക്. 🙂ആഗ്നേയാ : വായനക്കും അഭിപ്രായത്തിനും വളരെ നന്ദി. 🙂വാളൂരാനേ (മുരളി മാഷ്) : ഇടക്കൊക്കെ എന്റെ സ്കൂളിലേക്ക് ഇത്തരം “തീര്‍ത്ഥയാത്രകള്‍“ ഞാനും നടത്താറുണ്ട്. ഒരു ചെറിയ ഷോര്‍ട്ട്സും കൈയില്ലാത്ത ബനിയനുമായി, മൈക്കിലൂടെ ഒഴുകി വരുന്ന പാട്ട് കേട്ട് മന്ദം മന്ദം ഓടുന്ന രാജീവനേയും, അണച്ച് അണച്ച് ഓടുന്ന ഉണ്ണിനേം മനസ്സില്‍ സങ്കല്‍പ്പിക്കുമ്പോ വാളൂരാനേ, പുളിമരത്തിന്റെ ചോട്ടിലിരുന്ന് സ്പോര്‍ട്സ് ഡേ കാണുന്ന പോലത്തെ ഒരു എഫക്ട് ആണ് എന്റുള്ളില്‍..! അനിര്‍വചനീയം.നന്ദി എന്റെ നാട്ടുകാരന്റെ ഈ കമന്റിന്. 🙂പിന്നെ നീളത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഞാന്‍ നിസ്സഹായനാണ്. മറ്റുള്‍ലവര്‍ എല്ലാവരും വായിക്കാന്‍ വേണ്ടി നീളം കുറച്ച് എഴുതണമെന്നാണോ മാഷ് പറേണെ. അത് ശരിയല്ലാന്ന് ഒരു തോന്നല്‍. മനസ്സിലുള്ളത് മുഴുവന്‍ എഴുതണം എനിക്ക്. ഇനി വരുന്ന എല്ലാ പോസ്റ്റുകള്‍ക്കും മാരകനീളമാണ് മാഷെ 😉ബോറടിക്കുന്നെങ്കില്‍ പറയണേ..!ായിച്ച് അഭിപ്രായമറിയിച്ചവര്‍ക്കും അറിയിക്കാത്തവര്‍ക്കും നന്ദി.🙂 എന്നും സ്നേഹത്തോടെ ഉപാസന

    Like

  23. അനൂപ് : ഹഹ. ഓട്ടപ്പോസ്റ്റ് വായിച്ച് അഭിപ്രായമറിയിച്ചതിന് നന്ദി. 🙂നിരക്ഷരന്‍ (മനോജ് ഭായ്) : കാതിരിക്കുകയാണ് ഞാന്‍. ഒന്ന് ഓടിയെത്തിയതിന് നന്ദി. 🙂കുട്ടന്‍ മേനോന്‍ : നീളത്തിന്റെ കാര്യം ഞാന്‍ മുന്‍ കമന്റുകളില്‍ പറഞ്ഞ പോലെ. ഓര്‍മകളുടെ കാര്യമല്ലേ. സ്കൂള്‍ എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോ ഓര്‍മകള്‍ ഇരമ്പുമെന്നാ എന്റെ അനുഭവത്തില്‍ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നത്. നന്ദി മേന്‌നെ. 🙂ചിതല്‍ ഭായ് : പോസിന്റെ വലുപ്പം ശ്രദ്ധിച്ചില്ല എന്ന് കേട്ടപ്പോ മനസ്സിലായി വായന ഇഷ്ടമായി എന്ന്. പ്രണാം :-‌)അപര്‍ണാ : പതിത്തവും സ്പോര്‍ട്സും മാത്രമല്ല വോളീബാള്‍ എക്സ്പെര്‍ട്ട് കൂടെയാണ്. അഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്ക് നന്ദി. 🙂ചാത്തന് : രണ്ട് പോസ്റ്റാക്കാമായിരുന്നു എന്ന് ചാത്തന്‍ പറഞ്ഞത് ചിലപ്പോ നീളം കൊണ്ടായിരിക്കാം അല്ലെങ്കില്‍ രണ്ട് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളുള്ളത് കൊണ്ടായിരിക്കാം. ആദ്യത്തേതാവില്ല ചാത്തന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു. എഴുതുമ്പോള്‍ നീളം ഒരു പ്രശ്നമാണോ.രണ്ടാമത്തേതിന്റെ വിശദീകരണം ഇതാ. സത്യത്തില്‍ രാജീവനും ഉണ്ണികൃഷ്ണനും ഒപ്പം മറ്റൊരു പ്രധാന കഥാപാത്രവും ഈ കഥയിലുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാ കൊല്ലവും രാജീവനെ മലത്തിയടിക്കുമെന്ന് വീമ്പ് പറഞ്ഞ് നടക്കുകേം അതിനായി കഠിന പരിശീലനങ്ങള്‍ ഒക്കെ ചെയ്യുന്ന ഒരു വ്യക്തി. ഓട്ടത്തിനെ മുക്കാല്‍ പങ്കും രാജീവനേക്ക്കാള്‍ ലീഡ് ചെയ്യുമെങ്കിലും പിന്നെ സ്റ്റാമിനയില്ലാത്തതു മൂലം തോല്വി പറ്റാറുള്ള ഒരു കഥാപാത്രം.എഴുതിക്കഴിഞ്നപ്പോ എനിക്ക് തോന്നി മൂന്ന് പ്രധാനകഥാപാത്രങ്ങള്‍ അനാവശ്യമാണെന്ന്. അത് കൊണ്ട് ഈ എഴുതിയിട്ടില്ലാത്ത മൂ‍ന്നാമനെപ്പറ്റി ഞാന്‍ പിന്നീട് എഴുതാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. രണ്ട് കഥകള്‍ക്കുള്ള “കോപ്പുകളേ” എന്റെ കൈവശം ഉള്ളൂ എന്നത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ ഉണ്ണിനേം രാജീവനേം ഒറ്റ പോസ്റ്റില്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളിച്ചു.നന്ദി ഈ ചെറുതെങ്കിലും പ്രസക്തമായ കമന്റിന്. 🙂സനലേ : വായിക്കാരുണ്ടെങ്കിലും ആദ്യമായി രേഖപ്പെടുത്തുന്ന ഈ കമന്റിന് എല്ലാ ആദരങ്ങളും. നന്ദി 🙂പൈങ്ങോടന്‍ : ചിതലിന്റെ പോലെ നീളം പ്രശ്നമായില്ല എന്ന് പറയുന്ന മറ്റൊരു കമന്റ്.നന്ദി പൈങ്ങോടന്‍. 🙂പ്രിയാ : വായനക്കും അഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്കും നന്ദി. 🙂നവരുചിയന്‍ : സ്വാഗതം ഉപാസനയിലേക്ക്. പിന്നെ ഈ കഥയുടെ അന്ത്യഭാഗത്ത് രാജീവന്‍ തോല്‍ക്കേണ്ടത് അനിവാര്യതയാണ്. അത് കൊണ്ട് ഇങ്ങിനെയൊക്കെ വന്നു. ഇതുപോലെ രാജീവന്‍ നായകനാകുന്ന മറ്റൊരു പോസ്റ്റ് ഞാന്‍ എഴുതുന്നുണ്ട്. അതില്‍ ഒടുവില്‍ വിജയി രാജീവന്‍ ആണ്..!നന്ദി 🙂ശ്രീച്ചേട്ടാ : മാഷ് ബെല്‍ട്ട് തപ്പി നോക്കാറുള്ള കാര്യം ഞാന്‍ എഴുതിയതായി ആളറിഞ്ഞാലോ..! അഹഹ്ഹ.ആശംസാള്‍ക്കും അഭിനന്ദനങ്ങള്‍ക്കും മുന്നില്‍ പ്രണാം 🙂വായിച്ച് അഭിപ്രായമറിയിച്ചവര്‍ക്കും അറിയിക്കാത്തവര്‍ക്കും നന്ദി.🙂 എന്നും സ്നേഹത്തോടെ ഉപാസന

    Like

  24. സുന്യേയ്..ഞാനിവിടെ ആദ്യമായിട്ടാണ്. അല്ലെങ്കിലും നല്ലത് കണ്ടെത്താന്‍ നമ്മളൊക്കെ എപ്പഴും വൈകുമല്ലോ!മനോഹരമായി ശൈലി.വിയര്‍പ്പിന്റെ ഉപ്പു രുചിക്കുന്ന ഈ ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക് എന്തൊരു ചൂടാണ്, ഇപ്പഴും?! ജീവിതത്തിലെന്നേവരെ ഒരു സ്പോര്‍ട്ട്മാനല്ലാഞ്ഞിട്ടും എന്തൊരു ആസ്വാദ്യതയോടെയാണ് ഞാന്‍ വായിച്ചു തീര്‍ത്തത്..! ഒരു കലാലയാനുഭവത്തെ എഴുത്തിന്റെ കയ്യടക്കത്താലും, ശൈലികൊണ്ടും എവിടെയൊക്കെയാണ് സുനില്‍ ഭായ് എത്തിക്കുന്നത്?! അപാരം. നന്ദി.. അഭിനന്ദനങ്ങള്‍.ഓഫ്: പോസ്റ്റിന്റെ നീളത്തെക്കുറിച്ചു ഞാനും കേള്‍ക്കാറുണ്ട് പരാതി. ഇവിടെയും കണ്ടു ആ പരാതി. ഓര്‍മ്മകളെയും അനുഭവങ്ങളേയും എങ്ങിനെയാണാവോ സ്കെയില്‍ വെച്ചു അളക്കുന്നത്?! പോസ്റ്റിന്റെ നീളത്തെക്കുറിച്ചു എന്നും പരാതിയുള്ളവരോടു ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടേ, ‘ഒരു പോസ്റ്റിന്റെ ശരാശരി നീളം എത്രയാണ്?’ ‘പോസ്റ്റിന്റെ നീളം അളക്കുന്നതിനുള്ള ഉപകരണം വല്ലതുമുണ്ടോ?’ സുനിലിനു സാധ്യമാകുന്ന രീതിയില്‍ എഴുതുക.ആശംസകള്‍.

    Like

  25. രണ്ടാമത്തേത് തന്നെയാ ഉദ്ദേശിച്ചത്. ഉണ്ണിയെ പകുതി വഴിയ്ക്ക് വച്ച് കൈവിട്ടപ്പോള്‍ വേണ്ട പ്രാധാന്യം കൊടുത്തില്ലാന്ന് തോന്നി. സത്യത്തില്‍ അനിയനോട് ഓടിത്തോറ്റതില്‍ കരഞ്ഞോണ്ടിരുന്ന ഒരാളുടെ കണ്ണീരിനെക്കാളും ഹൃദയത്തില്‍ തൊടുന്നത് അങ്ങനൊരു അനൌണ്‍സ്മെന്റ് കേള്‍ക്കുന്ന ഉണ്ണീടെ സന്തോഷക്കണ്ണീരാ.

    Like

  26. സുനിലേ.. കലക്കി, ഗബ്രെസെലാസിയും രജീവനും, രജീവനുമെല്ലാം ചേര്‍ന്ന് വല്ലാത്തൊരു വായനാനുഭവം സമ്മാനിച്ചു. താങ്കളില്‍ ഒരു സ്പോര്‍ട്സ് ലേഖകന്‍ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട് എന്ന് ഉറപ്പ്. http://orrorr.blogspot.com/2006/09/blog-post_24.html സമയം കിട്ടുമെങ്കില്‍ ഈ ലിങ്ക് ഒന്നു വായിച്ച് നോക്കൂ.. സ്പോര്‍ട്സ് മാസികയില്‍ മുന്‍പ് പ്രസിധീകരിച്ച ഒരു ആര്‍ട്ടിക്കിളാണ്.

    Like

  27. അന്ന് അജ്‌മല്‍ വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വന്ന സോഡ രാജീവന്‍ വാങ്ങിച്ചില്ല..!സന്തോഷ് മാഷെ നോക്കി പാട്ട് വക്കാന്‍ പറഞ്ഞില്ല..!ദിലീപനുമായി ഓട്ടത്തിനിടയില്‍ കുശലം ചോദിച്ചില്ല..!സുനില്‍ സൂപ്പര്‍……

    Like

  28. ദീര്‍ഘദൂര ഓട്ടത്തിലാണല്ലേ താല്‍പര്യം.കൂടെ ഓടിയെത്താന്‍ പറ്റിയില്ല.അതാണ്‌ ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ വന്നത്‌.ദാ…ഇപ്പോള്‍ പിടിച്ചു കെട്ടിയിരിക്കുന്നു.ഇനി ഉണ്ണിയെപ്പോലെ മതി.അതും കുറച്ചു ദൂരം…മെല്ലെമെല്ലെ…സ്പെഷ്യല്‍ അവാര്‍ഡിനു തീര്‍ച്ചയായും അര്‍ഹതയുണ്ട്‌….എന്തായാലും ഈ സ്പോര്‍ട്‌ മാന്‍ സ്പിരിറ്റ്‌ സമ്മതിച്ചു തന്നിരിക്കുന്നു.ആശംസകള്‍….!!!

    Like

  29. ഉപാസനേ,കുറേ കഥാപാത്രങ്ങളെ ജീവനോടെ കണ്ടു. സന്തോഷ് മാഷിനെ കൂടുതല്‍ ഓര്‍ത്തു പോകുന്ന പൊലെ.പിന്നെ, വായിയ്ക്കുമ്പോളെനിയ്ക്കു തോന്നിയത്, ഈ എക്സ്ക്ലമേഷന്‍ മാര്‍ക്ക് ഇത്തിരി കുറച്ചാല്‍ ഇത്തിരി കൂടി എഫക്റ്റ് വരില്ലേ എന്നു തോന്നി. പല ഭാഗങ്ങളില്‍, പലപ്രാവശ്യം അതു കാണുമ്പോള്‍ വാചകത്തിന്റെ എഫക്റ്റ് കുറയുന്നില്ലേ?എഴുത്ത് പലപ്പോഴും മനസ്സിനൊരു വ്യായാമം തന്നെയാണ്. തുടരൂ..

    Like

  30. പിന്നെ ഉപാസനേ,ഒരു ഓഫ്. പോസ്റ്റ് പബ്ലിഷ് ചെയ്യുമ്പോള്‍ മറക്കാതെ “പോസ്റ്റ് ഓപ്ഷന്‍സില്‍“ തിയ്യതി ശരിയല്ലേ എന്നൊന്നു ചെക് ഛെയ്തു നോക്കൂ, അപ്പോള്‍ മിയ്ക്കവാറും അഗ്രിഗേറ്ററില്‍ ഉടനെ വരും.പിന്നെ ഇപ്പോ തിയ്യതിയ്ക്കും സമയത്തിനുമനുസരിച്ച് ഷെഡ്യൂള്‍ഡ്‌ലിസ്റ്റിലാക്കി, അതില്‍ നിന്നും ഓട്ടോമാറ്റിക്കായി പബ്ലിഷ് ചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. ആ തിയ്യതിയും ഡെയ്റ്റും ഒന്നും ശരിയാക്കിയാല്‍ മതിയെന്നാണെന്റെ അനുഭവം.🙂

    Like

  31. Dear PR,Very thanks for that “Aggregator Clue”🙂 Upasana

    Like

  32. nannayittundu….ella postukalum vaayichu… neelam aanu oru prashnam..pinne etho oru commentinu marupadiyayi manasilullathu muzhuvan ezhuthande enna chodyathinu munnil neelathinte kaaryam pinvalikkunnu…iniyum ezhuthuka…

    Like

  33. Nannayittunde mashe.unniyude character ne kooduthal mizhive unde.keep it up

    Like

  34. സുന്യേയ്, വീണ്ടും മറ്റൊരു ഹൃദ്യമായ പോസ്റ്റ്. രസിച്ചു വായിച്ചു…

    Like

  35. I came to know about your blog.Read two stories.Very good.Will read all later.congrats

    Like

  36. നന്ദകുമാര്‍ ഭായ് : ഉപാസനയുടെ ബ്ലോഗിലേയ്ക്ക് സ്വാഗതം. സ്പോര്‍ട്സ്മാനല്ലായിരുന്നിട്ടും ഭായി ആസ്വദിച്ചു എന്നറിഞ്ഞതിത്സന്തോഷം.നീളത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഞാന്‍ നിസ്സഹായനാണ്. എന്റെ ഇനി വരുന്ന പോസ്റ്റുകള്‍ക്ക് ഇതിനേക്കാളും നീളമാണ്. നന്ദി ഈ ആദ്യസന്ദര്‍ശനത്തിന്. 🙂പുടയൂര്‍ : എന്നില്‍ സ്പോര്‍ട്സ് ലേഖകനോ. 🙂പുടയൂര്‍ തന്ന ലിങ്കിന് വളരെ നന്ദി. രാമചന്ദ്രന്‍ ഭായിയുടെ ആ ആര്‍ട്ടിക്കിള്‍ എനിയ്ക്ക് വളരെ ഇഷ്ടമായി. ഐ.എം.വിജയനൊക്കെ വന്ന് ഒരു നല്ല വായനാനുഭവം.നന്ദി. 🙂ശരത് : അഭിനന്ദനങ്ങള്‍ക്ക് നന്ദി. 🙂ലീലാ മാഢം : ശരത്തിന്റെ അമ്മയാണല്ലേ. :-). നന്ദി ഉണ്ണിയൊക്കെ എപ്പോഴും സംഭവിക്കുന്ന ഒന്നല്ല. ഭയങ്കര റിസ്കാണ്ദീര്‍ഘദൂര ഇനങ്ങള്‍ ഓടി മുഴുമുപ്പിയ്ക്കാന്‍. അഭിപ്രായത്തിന് നന്ദി. 🙂ശ്രീശോഭീ : അഭിപ്രായത്തിന് നന്ദി. പിന്നെ കഥയാവുമ്പോ സംഭവങ്ങള്‍ക്ക് ചില മാറ്റങ്ങള്‍ ഒക്കെ വരുത്തി പലപ്പോഴും അവതരിപ്പിക്കേണ്ടി വരും. അല്ലെങ്കില്‍ രസകരമാകില്ല. 🙂ചെറുവാളൂര്‍ ഗബ്രെസെലാസി വായിച്ച് അഭിപ്രായമറിയിച്ച എല്ലാവര്‍ക്കും എന്റെ കൂപ്പുകൈ.🙂 എന്നും സ്നേഹത്തോടെ സുനില്‍ | ഉപാസന

    Like

  37. പീയാറേ : പീയാര്‍ പറഞ്ഞത് ശരി തന്നെ. എക്സ്ക്ലേമേഷന്‍ മാര്‍ക്കുകള്‍ കുറച്ച് കൂടുതലാണ്. ഇനി പോസ്റ്റിടുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചോളാം. സമയം കിട്ടുന്ന മുറയ്ക്ക് പഴയ പോസ്റ്റുകളിലെ മാര്‍ക്കുകള്‍ നീക്കംചെയ്യുകയും ചെയ്യാം. നന്ദി ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയ ഈ ന്യൂനത ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചതിന്.പിന്നെ എഴുത്ത് വ്യായാമമാണെന്ന കാര്യം. വളരെ ശരിയാണത്. കഥയെഴുത്ത് എനിയ്ക്ക് നേരം പോക്കല്ല. ഞാന്‍ ഒരുപാട് സമയമെറ്റുത്താണ് ഇതൊക്കെ എഡിറ്റ് ചെയ്യുന്നത്. എഴുതിക്കഴിഞ്ഞ് പല ആവര്‍ത്തി വായിച്ച് ധാരാളം തെറ്റുതിരുത്തലുകള്‍ ഒക്കെ നടത്തും. ശരിയ്ക്കും മനസ്സിന് വ്യായാമമാണ് ഈ കഥയെഴുത്ത്. പിന്നെ പുതിയ പോസ്റ്റ് അഗ്രഗേറ്ററില്‍ വരാനുള്ള ആ സൂത്രം പറഞ്ഞു തന്നതിന് ഇതാ ഒരു പ്രണാമം. കാരണം പീയാറ് പറഞ്ഞത് പോലെ ചെയ്തപ്പോ എന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ പോസ്റ്റ് “തമ്പീടെ ചെറാലക്കുന്ന് എക്സ്പ്രസ്സ്” ആദ്യത്തെ ശ്രമത്തില്‍ തന്നെ അഗ്രഗേറ്ററില്‍ വന്നു.അതോണ്ട് റൊമ്പ താങ്ക്സ്.അഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്കും ഉപദേശങ്ങള്‍ക്കും വളരെ നന്ദി. 🙂ചാത്തന് : ഉണ്ണിയെ കൈവിട്ടതല്ല ചാത്താ. ഞാന്‍ മുമ്പ് ഇട്ട കമന്റില്‍ പറഞ്ഞതാണ് കാരണം. രാജീവനെ തോല്പിക്കുമെന്നും പറഞ്ഞ് തമ്പി ചെയ്തതൊക്കെ എഴുതാനുണ്ട്. അതാണ് കൂടുതല്‍ വികസിപ്പിച്ചെഴുതാന്‍ പറ്റുന്ന സബ്ജക്ട്. ഉണ്ണീയെക്കുറിച്ച് എഴുതിയാല്‍ അത്രയും പുള്‍ കിട്ടില്ല.അത് കൊണ്ടാണ് ഉണ്ണിയെ ഇതില്‍ രണ്ടാമത്തെ പ്രധാനകഥാപാത്രമാക്കി മാത്രം നിര്‍ത്തിയത്.നന്ദി ഈ വിശദമായ അഭിപ്രായപ്രകടനങ്ങള്‍ക്ക്. 🙂ചെറുവാളൂര്‍ ഗബ്രെസെലാസി വായിച്ച് അഭിപ്രായമറിയിച്ച എല്ലാവര്‍ക്കും എന്റെ കൂപ്പുകൈ.🙂എന്നും സ്നേഹത്തോടെസുനില്‍ | ഉപാസന

    Like

  38. ക്രാക്ക് വേര്‍ഡ്സ് : ഇത് മുഴുവന്‍ കുത്തിയിരുന്ന് വായിച്ചതിന് നന്ദി ട്ടോ. 🙂സന്തനു ഭായ് : സ്വാഗതം ഉപാസനയിലേയ്ക്ക്. നീളത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ നോ രക്ഷ. 😦എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും വായിച്ചെന്നറിഞ്ഞതില്‍ വളരെ വളരെ സന്തോഷം മാത്രം.വേഗം എഴുതിത്തുടങ്ങൂ സ്വന്തം ബ്ലോഗില്‍. നന്ദി. 🙂സജീ : നീയും ചാത്തന്റെ സൈഡ് ആണല്ലോ. 😉നന്ദി മച്ചാനേ. 🙂സുരേഷ്കുമാര്‍ : സ്വാഗതം ബൂലോകത്തേയ്ക്കും ഉപാസനയിലേയ്ക്കും. അഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്ക് നന്ദി. 🙂ഗീതേച്ചി : കണ്ടില്ലല്ലോ എന്നോര്‍ത്ത് ഇരിയ്ക്കായിരുന്നു. ഒത്തിരി നല്ല വാക്കുകള്‍ക്ക് നന്ദി. 🙂അതുല്‍ : സാഗി പറഞ്ഞു.അഭിപ്രാമറിയിച്ചതിന് നന്ദി. 🙂ചെറുവാളൂര്‍ ഗബ്രെസെലാസി വായിച്ച് അഭിപ്രായമറിയിച്ച എല്ലാവര്‍ക്കും എന്റെ കൂപ്പുകൈ.🙂എന്നും സ്നേഹത്തോടെസുനില്‍ | ഉപാസന

    Like

  39. Find 1000s of Malayalee friends from all over the world.Let’s come together on < HREF="http://www.keralitejunction.com" REL="nofollow">http://www.keralitejunction.com<> to bring all the Malayalee people unite on one platform and find Malayalee friends worldwide to share our thoughts and create a common bond.Let’s also show the Mightiness of Malayalees by coming together on < HREF="http://www.keralitejunction.com" REL="nofollow">http://www.keralitejunction.com<>

    Like

  40. സുന്യേയ്,നന്നായിട്ടുണ്ട് ഈ ഓർമ്മകൾ!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: